Atakan Kılıç

AHDE VEFA

A
a
Hz. Peygamberimiz'den  bir rivayet şöyledir: "Ahdine vefâsı olmayanın imanı da (dini de) olamaz." 
Bugün ,okuduğum Bülent Ecevit Ünivertesi'nde 'Çin’in Doğu Türkistan Politikaları' adlı konferansta bulundum. Konuşmacı Seyit Tümtürk idi.Kendisi Dünya Uygur Kongresi Başkan Yardımcısı. Rabia Anamızın ,Rabia Kadir'in yardımcısı.
Konferansın haberini internetten aldım. İçim de büyük umut ,sevgi ve aynı zaman da acı oluştu. Kandaşım,ağabeyim geliyor, Doğu Türkistan'ı anlatacak,acılarımızı,dertlerimizi konuşacağız dedim. Telefona sarıldım hemen.Arkadaşlarımı aradım. İtiraz istemiyorum yarın o konferansa gideceğiz,kardeşlerimize yardım edemiyoruz hiç olmazsa orada bulunalım dedim.Allah razı olsun,kırmadılar oradaydık.
Yüzüm gülüyor,etrafa gülücükler saçıyor,normal bir gün edasında davranıyordum.Ya içim...İçim yanıyordu.Çaresizliği hissettim,hatırladım.Bir şey gelmeyen elime kızıyordum.Velhasıl yerimizi aldık , Seyit Bey konferansa başladı.Gözlerinin içine bakıyordum.İlk defa gördüğüm birisine,yerimden kalkıp sarılmamak için kendimi zor tuttum.Seyit Bey başladı,Doğu Türkistan'ı, oradaki zulümü,katliamı,ayıbı anlattı.Konferans benim için çok yararlı ve güzel geçiyordu.Arkadaşlarım adına da öyle olduğunu düşünüyordum.Birden elindeki kumandanın bir tuşuna bastı,ekrandaki görüntüyü değiştirdi. Ekranda siyasi liderlerin fotoğrafları vardı.Durdum,düşündüm,önyargı yapmadım. Erdoğan,Davutoğlu,İhsanoğlu...Sıra sıra ziyaret fotoğrafları, buluşmalar. Başladı Seyit Bey. Bu yardım etti,bu etmedi.Bu öyle yaptı,bu böyle yaptı.Gözlerim gözlerinde,kulaklarım onun ağzındaydı.Bekliyordum ,içimden geçenleri ,ne zaman söyleyecek diye bekliyordum.Bir türlü demedi. Teşekkürlerine devam ediyordu.Artık önyargılarım,yargıya dönüşmüş,başımdan aşağı kaynar sular dökülmeye başlamıştı.Yapmayacaktı,demeyecekti.İçimden geçeni söylemeyecekti. Hükümete teşekkürlerini ısrarla devam ettirirken,hükümetin yaptığı diğer faaliyetlerden de bahsetti. Allah var ! Komandolarımız, Çinli komandoları eğitti dedi, Çin ile anlaşmalar yapıldı dendi.
Fakat ,demedi ! Bu ne ironidir demedi ! Bu ne samimiyetsizlik demedi !
Hadi olsun...Bunları demedi. Lakin demediği bir şey canımı daha çok yaktı.Hükümete vursun,yersin,ağlasın diye beklemiyordum açıkçası.Beklediğim sadece o teşekkürler yığınından birini,sadece birini ,kısık sesle olsun,yarım ağız olsun bize etsin.
Ülkücülere !
Bu davanın takibini,ısrarını,sevdasını,çilesini,mitingini,yürüyüşünü yapan Ülkücülere !
Çok mu gördü acaba ? Yoksa hiç mi görmedi mi ?
Biz el beklemeden el uzatırken, biz sevgi görmeden sevgi uzatırken.
Rabia Ana'yı anası belleyen, her lafının sonuna boğazı düğümlenerek Doğu Türkisyan'ı ekleyen, şu koca yürekli Ülkücülere çok mu gördün ?
Soracaktım. Gerçekten bu soruları soracaktım.İmkan vermediler.Soru sormak için kaldırdığım her el ,havada kaldı,hüsranla geri çekildi.Daha fazla sabredemedim.Ve salonu terkettim.
Benim sadece diyeceklerim şudur. Niyetini ,derdini bilmem ama bildiğim bir şey var herkesin hakkını verirken,yiğidin hakkını vermezsen,hak alırsın.
Bu vefaya,ahde vefa göstermezsen yazık olur.Oturur,ağlarım...
Vesselam.
Allah'a emanet.
http://www.dto.org.tr/
www.akishaber.com.tr
1000
icon

Henüz yorum yapılmadı,
İlk Yorum yapan siz olun...

alinti yazarlar ALINTI YAZARLAR
hava durumu HAVA DURUMU
anket ANKET

e-gazete E-GAZETE
sayfalar SAYFALAR
arşiv HABER ARŞİVİ
http://www.denizlieczaciodasi.org.tr/nobetci-eczaneler
Bu haber ilginizi çekebilir! Kapat